تبلیغات
مقالات مهندسی پزشکی ، برق ، الکترونیک ،علوم پایه ، علوم آزمایشگاهی ، پزشکی،روانشناسی - اسپیرومتری

اسپیرومتری

1390/04/3 11:06

نویسنده : شهرام قاسمی
  روشی است که به صورت آزمایشات پاراکلینیکال جهت کشف نارسایی های ریوی استفاده می شود. در بین آزمون های عملکرد ریه, آزمون اسپیرومتری بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد که با توجه به اهمیتشان طبق ماده 99 قانون کار و مواد 88 و 90 قانون تامین اجتماعی در مورد معاینات دوره ای انجام می شود. باید به این نکته مهم نیز اذعان داشت, که در صنایع جهت بررسی عملکرد ریه, اسپیرومتری مهمترین, در دسترس ترین و کم هزینه ترین آزمون می باشد.

 اسپیرومتری
         عمل انجام شده توسط دستگاه اسپیرومتر را اسپیرومتری می نامند. اسپیرومتر دستگاهی است که توسط آن حجمها و ظرفیتهای ریوی اندازه گیری می شود. به برگه ای که دستگاه شاخص ها را روی آن ثبت می کند, اسپیروگرام می گویند.
1- اهداف اسپیرومتری :
1) ارزیابی فعالیت پایه ریه ( افرادی که قرار است در مشاغلی شروع به کار کنند که با مواد آسیب رساننده به ریه سر و کار خواهند داشت, بهتر است قبل از استخدام و شروع به کار مطالعه اسپیرومتری به صورت پایه انجام شود.)
2) به عنوان تست غربال گری و تشخیص زودرس بیماریهای ریه که فاقد علائم بارز می باشند.
3) پیگیری برخی از بیماریها و پاسخ آنها به درمان.
4) در بررسی بیماران مبتلا به سرفه مزمن, تنگی نفس یا رادیوگرافی غیر طبیعی از قفسه سینه.
5) ارزیابی کلی شدت بیماریهای انسدادی و تحدیدی ریه.
6) بررسی پاسخ بیمار به داروهای گشاد کننده برونش.
7) پیش بینی ریسک اعمال جراحی.
8) اسپیرومتری جهت تعیین ناتوانی تنفسی در بیماریهای شغلی.
الگوهای اصلی عملکرد تهویه ای که توسط اسپیرومتری بدست می آیند به شرح زیر می باشند.
2- الگوی انسدادی (Obstructive Pattern) :
مشخص ترین ویژگی در الگوی انسدادی کاهش در سرعتهای جریان بازدمی است. در بیماریهای انسدادی همان طوری که در جدول شماره 3 و 4 مشاهده می شود FEV1 و نسبت درصدی FVC / FEV1 کاهش می یابد. در این بیماریها همچنین مقدار FEF 25% - 75%  کاسته می شود. در بیماریهای انسدادی مقدار TLC طبیعی افزایش یافته است. به علت احتباس هوا در حین بازدم حجم باقی مانده نسبتTLC /VR افزایش می یابد. حداکثر حجم تهویه ریوی (MVV) در بیماری انسدادی کاهش می یابد.
اگر در اسپیروگرام مقدار MVV طبیعی باشد نشان می دهد که حجم جاری کافی و سرعت جریان هوا طبیعی است که در این صورت بیماری انسدادی رد می شود ولی غیر طبیعی بودن MVV در اسپیروگرام همیشه نمایانگر اختلالات فیزیولوژیک نیست زیرا این آزمون بستگی به توان عضلات تنفسی, هماهنگی عملکرد این عضلات و انگیزه فرد دارد. 3- الگوی محدود کننده (Restrictive Pattern) :
ویژگی بارز الگوی تحدیدی, کاهش در حجم های ریه به خصوص FVC است, ولی به علت کاهش کمپلیانس ریه و افزایش خاصیت ارتجاعی, میزان سرعت جریان, طبیعی و یا حتی ممکن است بیش از مقدار طبیعی باشد. از این رو نسبت درصدFVC / FEV1 طبیعی و یا بیش ازحد طبیعی است. در بیماری تحدیدی مقادیر حجم باقی مانده (RV) وTLC  نیز کمتر از مقدار مورد نظر است.
4- الگوی مختلط (Mixed Pattern) :
در مواردی ممکن است یک بیماری الگوی تحدید و انسدادی تواماً ایجاد نماید. مثلاً در کارگر مبتلا به آزبستور الگوی اسپیروگرام تحدیدی است, حال اگر کارگر مبتلا, سیگاری هم باشد راههای هوایی نیز مبتلا بوده و الگوی حاصله یک نمای مختلط است. در این مورد تمام حجمها کاهش می یابد. جداول 3- 2 و 3- 3 نتایج اسپیرومتری در افراد سالم, بیماران تحدیدی و بیماران انسدادی را نشان می دهد.
 جدول 3- 2- شدت اختلالات تنفسی
FEV1 (% of Predicted)Severity of Airway Obstruction
>70Mild
> 60 and < 60Moderate
> 50 and < 60Moderately Severe
> 34 and < 50Severe
< 34Very Severe
FVC (% of Predicted)Severity of Chest Restriction*
>70 but < LLNMild
> 60 and < 60Moderate
> 50 and < 60Moderately Severe
> 34 and < 50Severe
< 34Very Severe
* When TIc is not Available          LLN = Lower Limit ofNormal
 جدول 3- 3- نحوه تشخیص
FVC %FEV1   /Precent predcted
FVCFEV1Type of Response
>75 %> 80 %> 80 %Normal
< 75 %> 80 %< 80 %Obstructive
>75 %< 80 %> 80 %Restrictive
< 75 %< 80 %< 80 %Mixed
تذکر : تمام جداول و اعداد این گزارش بر طبق استاندارد (ATS) American Thoracic Society می باشد.
5- اصطلاحات مورد استفاده در اسپیرومتری :
5- 1- ظرفیت کلی ریه TLC (Total Lung Capacity) :
عبارت است از حداکثر مقدار هوایی که ریه ها می توانند در خود جا دهد و مجموع  RVو  VCمی باشد.
5- 2- ظرفیت حیاتی VC (Vital Capacity) :
حداکثر حجم هوایی است که می توان پس از یک دم عمیق به بیرون فرستاد.
5- 3- ظرفیت دمی IC (Inspiratory Capacity) :
حداکثر حجم هوایی است که می توان در انتهای یک بازدم معمولی وارد ریه ها کرد.
5- 4- ظرفیت باقی مانده عملی FRC (Functional Residual Capacity) :
حجم هوایی است که متعاقب یک بازدم معمولی, در زمانی که ریه ها و قفسه سینه در وضعیت استراحت قرار دارند, در داخل ریه ها باقی می ماند.
5- 5- حجم دمی IRV (Inspiratory Reserve Volume) :
در انتهای یک دم معمولی به حداکثر حجم هوایی که بتوان وارد ریه ها نمود گفته می شود.
5- 6- حجم ذخیره بازدمی ERV ((Expiratory Reserve Volume :
در پایان یک بازدم معمولی, حجمی از هوا است که بتوان از ریه ها خارج کرد.
5- 7- حجم باقی مانده RV (Residual Volume) :
حجم هوایی است که در پایان یک بازدم عمیق در داخل ریه ها باقی می ماند.
5- 8- ظرفیت حیاتی اجباری و پر فشار FVC (Forced Vital Capacity) :
حجم هوایی است که بعد از یک دم عمیق می توان با شدت هر چه بیشتر و با حداکثر توان از ریه ها خارج کرد.
5- 9- حجم زمانهای بازدمی اجباری FEV (Expiratory Volume Forced) :
عبارت است از حداکثر حجم هوایی که ممکن است در یک زمان خاص حین بازدم از ریه ها خارج شود.
5- 10-FEV1  (Expiratory Volume in First Second Forced) :
مقدار گازی است که طی اولین ثانیه بازدم اجباری و پر فشار که از TLCشروع می شود از ریه ها خارج می گردد.
5- 11- ظرفیت کلی ریه TLC (Total Lung Capacity) :
حجم هوایی است که در پایان یک دم عمیق در داخل ریه ها وجود دارد.
5- 12- درصد FVC / FEVı:
عبارت است از کسری از ظرفیت حیاتی که می توان آن را در ثانیه اول در طی بازدم از ریه خارج کرد.
5- 12- MVV (Maximum Ventilatory Volume) :
به حداکثر تنفس ارادی به صورت سریع و عمیق در یک زمان مشخص اطلاق می شود. گاهاً به این وضعیت حداکثر ظرفیت تنفسی (MBC) گفته می شود. زمان انجام این تست بیش از 12 ثانیه و کمتر از 15 ثانیه بوده و به صورت لیتر بر دقیقه گزارش می شود.
باید به این نکته توجه کرد که حجم ها و ظرفیت های ریوی برای همه افراد یکسان نمی باشد و بسته به سن, جنس, نژاد, قد و وزن متفاوت خواهد بود که به آن Predicted (مقادیر پیش بینی شده) اطلاق می شود.
6- آماده نمودن کارگر برای انجام تست اسپیرومتری :
1) از سه ساعت قبل از انجام اسپیرومتری فرد نباید غذای زیادی مصرف کند.
2) افرادی که مورد تست قرار می گیرند باید هوشیار بوده و قادر به همکاری باشند.
3) قد و وزن باید اندازه گیری شود, در رابطه با سن, نژاد و سیگاری بودن سئوال شود و اطلاعات در دستگاه ثبت گردد.
4) فرد باید لباس راحت به تن داشته باشد, چنانچه لباس چسبان باشد منجر به محدودیت در حرکت قفسه سینه می گردد, لازم است لباس چسبان در آورده شود.
5) بزرگسالان در وضعیت نشسته یا ایستاده و در عین حال راحت قرار گیرند.
6) ممکن است پس از انجام تست ادیومتری فرد احساس سبکی در سر و سر گیجه شکایت داشته باشد. در این
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

اسپیرومتر دستگاهی است برای اندازه‌گیری حجم هوای دم و بازدم. این دستگاه تنفس جهت اندازه گرفتن اکسیژن از هوای محیط و انتشار آن به سلول‌های بدن برای انجام فعالیت‌های متابولیک بدن و همچنین دفع دی‌اکسیدکربن حاصل از متابولیسم بدن است. ریه‌ها اعضای اصلی این دستگاه هستند. این دستگاه فعالیت‌های دیگری نیز از قبیل گرم و تازه کردن گازها در تماس با سطح (سطح تهویه‌ای)، محافظت غشاء‌های سطحی از عوامل مخرب محیطی مانند اجزاء سمی معلق در هوا، میکرو ارگانیسم‌ها، خشکی و دمای بسیار زیاد و همچنین خنثی کردن ناگهانی PH و مایعات بدن به کار می‌رود. جهت درک بهتر رفتار گازها در این دستگاه از قوانین رابرت بویل، چالز و هنری استفاده می‌شود.تنفس
تنفس را می‌توان این گونه تعریف کرد: تبادل گازها بین موجود و محیطی که در آن زندگی می‌کند. با این تعریف دو نوع تنفس در موجود زنده خواهیم داشت:تنفس داخلی (سلولی)
تنفس خارجی (ریوی) تنفس داخلی
تنفس داخلی، تبادل گازها بین جریان خون و سلول های مجاور صورت می‌گیرد. خون در طی عبور از میان بافتای بدن، تقریبا به اندازه ۵ تا ۷ درصد از حجم خود، اکسیژن دست می‌دهد و ۴ تا ۶ درصد دی‌اکسید کربن دریافت می‌کند هنگامی که دما با اسیدیته، افزایش پیدا می‌کند، اکسیژن بیشتری به بافت‌ها می‌رسد. قسمت اعظم اکسیژن به وسیله گویچه‌های سرخ خون (Red Blood Cell) و همگلوبین، حل می‌شود. اما تنها ۳۰ درصد دی‌اکسید کربن توسط این سلول‌ها حل شده، بقیه آن در پلاسما حل می‌شود.


تنفس خارجی
تنفس خارجی، تبادل گازها بین ریه و جریان خون است. بسیاری از تجهیزات تنفسی، با اندازه گیری یا درمان وضعیت های ناهنجار تنفس خارجی سروکار دارند. تنفس خارجی دو مرحله دارد : دم و بازدم
اعضای تنفس
اعضای تنفسی به دو بخش تقسیم بندی می‌شود:بخش هدایتی: شامل سوراخ های بینی، حلق، حنجره، نای، برونس و برونشیول هاست. این اعضا دارای دیواره‌های ضخیم است و هیچ تبادل گازی با مویرگ ندارد.
بخش تنفسی: شامل برونشیول های تنفسی، مجراهای آلوئدلی، دهلیزها و کیسه‌های آلوئول می‌شود. دیواره‌های این بخش نازک است و با مویرگهای خونی، تبادل گازی دارد. عضلات تنفسی شامل دیافراگم و عضلات بین دنده‌ای یا سینه ای، دنده‌ها و جناغ، عملکرد، هر دو بخش را سبب می‌شود.
پارامترهای تنفسی
 نمودار حجمها و ظرفیت های ریوی
پارامترهای تنفسی، اندازه گیری‌هایی هستند که از بررسی آنها می‌توان، وضعیت عملکرد تنفس را نشان داد. این پارامترها شامل حجم های ریوی، ظرفیت های ریوی، مقاومت راه‌های هوایی. پذیرش و الاستیسیته ریوی و فشار داخل سینه‌ای است. تنها قسمتی از هوایی که به داخل دستگاه تنفس وارد می‌شود، به آلوئل ها می‌رسد و قسمتی از آن در فضای هدایتی باقی می ماند که در نتیجه برای تبادل گازی، با خون در دسترس نیست. به این هوا، هوای مرده گفته می‌شود. دلیل وجود چنین حجمی این است که همواره مقداری هوا در سیستم تنفسی وجود دارد که سیستم را باز نگه می‌دارد در نتیجه هربار نیروی زیادی برای باز کردن راه‌های هوایی و بخش تنفسی لازم نیست.
حجم های ریوی
حجم های مهم ریوی عبارت است از : حجم جاری، حجم ذخیره دمی، حجم ذخیره بازدمی و حجم باقی مانده حجم گاز استنشاق شده یا خارج شده در هر سیکل تنفسی است. حجم ذخیره دمی، میزان گازی است که می‌تواند از وضعیت انتهایی دم، پس از یک حجم جاری، عادی می‌توان از ریه خارج کرد. حجم باقی مانده نیز، مقدار هوایی است که در هر حالت، در ریه باقی می ماند.
ظرفیت‌های ریوی
ظرفیت حیاتی، مقدار هوایی که در یک بازدم عمیق پس از یک دم عمیق می‌توان از ریه خارج کرد.
ظرفیت دمی، حداکثر میزان گازی است که می‌توان پس از بازدم، وارد ریه کرد.
ظرفیت باقی مانده عملی، میزان گازی است که در زمان استراحت بازدمی در ریه‌ها باقی می‌ماند.
ظرفیت کل ریوی، مقدار هوایی است که پس از انتهای دم حداکثر، وارد ریه می‌شود.
اسپیرومتر
 نمای یک اسپیرومتر بسیار ساده
از این دستگاه برای اندازه‌گیری برخی از حجم‌ها و ظرفیت‌های ریوی استفاده می‌شود. یک اسپیرومتر ساده در شکل نشان داده شده است. این دستگاه از طرفی به زنگی شبیه است که بالای یک ظرف آب قرار گرفته است. یک لوله خرطومی هوا، از یک قطعه دهانی به فضای بالای سطح آب در داخل زنگ، کشیده می‌شود.یک نمونه از ریسمان آویزان شده است که نیروی کششی روی سیمان پدید آورده و وزن رنگ را دقیقا در فشار یک اتمسفر متعادل نگه می‌دارد. به این ترتیب، وقتی شخص در داخل قطعه دهانی نفس نمی‌کشد، زنگ در بالای سطح آب در حالت سکون خواهد بود. اما در زمان بازدم، فشار داخل زنگ به بالای فشار اتمسفر، افزایش می‌یابد که در نتیجه آن زنگ بالا می‌رود. به طور مشابه در هنگام عمل دم، فشار داخل زنگ، کاهش می‌یابد. به طور کلی، در هنگام افزایش فشار، زنگ بالا رفته و در زمان کاهش فشار، پایین می‌آید. همراه با تغییر فشار زنگ، حجم داخل ان تغییر می‌کند. این کاهش حجم، موقعیت وزنه مقابل تغییر می‌کند. با اتصال قلم به وزنه، تغییرات حجم بر روی کاغذ قابل ثبت است. روش توصیف شده ابتدایی روش ثبت حجم‌های ریوی است که با توجه به دستوری که کاربر سیستم به بیمار می‌دهد و انواع روش های تنفسی که اعمال می‌شود، منحنی‌های مورد نظر پزشک ثبت می‌شود. مدل‌های بسیار جدیدتری به بازار ارائه شده است که یک نمونه از آن در شکل دیده می‌شود.


برخی از اسپیرومترها یک خروجی الکتریکی دارند به این شکل که وقتی تک قسمتی در قطعه دهانی وجود ندارد پتانسیل الکتریکی صفر و در نتیجه سیگنالی نداریم اما در هنگامی که بیمار در داخل لوله نفس می‌کشد، پتانسیل الکتریکی مثبت و منفی متناسب با حجم به دو انتهای پتانسیومتر، متصل می‌شود و سیگنال الکتریکی حاصل بیانگر حجم مورد نظر است. فلومترهای التراسونیک هم به صورت تجاری موجود است که بر اساس اختلاف تغییر داپلر که روی امواج التراسونیک ثبت شده کار می‌کند. از ترانسدیوسر Pinwheel نیز جهت اندازه گیری حجم‌های ریوی، استفاده شده است.
منابع
1- دکتر احمد رستمی و همکاران. فیزیولوژی.2- جوزف جی. کار، جان ام. براون. مقدمه‌ای بر فن آوری تجهیزات پزشکی. ترجمهٔ دکتر سیامک نجاریان، مهندس صنم سجادی، فریما فاضلی.


آشنایی با معیارهای انتخاب دستگاه اسپیرومتر مناسب

اسپیرومتری از تست های پاراکلینیک بسیار رایج در معاینات دوره ای و بدواستخدام بوده و همچنین در بررسی و تشخیص بیماری های ریوی ناشی از کار نقش مهمی ایفا می کند. امروزه مارک ها و مدل های متنوعی از دستگاه های اسپیرومتر از طرف شرکت های سازنده جهت خرید در دسترس می باشند و نمایندگان فروش این دستگاه ها تبلیغات متعددی جهت جلب مشتری و فروش بیشتر به مشتریان ارائه می دهند. همانند خرید هر نوع از تجهیزات تشخیصی پزشکی، مناسب بودن و استاندارد بودن دستگاه اسپیرومتری نیز از اهمیت بسیاری برخوردار بوده و مراکز ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی نیاز به تهیه دستگاه اسپیرومتر مناسب دارند. حال سوال مهم این است که : مناسب بودن دستگاه اسپیرومتری به چه معناست؟ و به عبارت دیگر: چه خصوصیات و معیارهایی در دستگاه اسپیرومتر باید موجود باشد تا آن را به محدوده "مناسب" نزدیک نماید؟ با توجه به اینکه اولین اصل در کنترل کیفی واحدهای اسپیرومتری، مناسب بودن دستگاه اسپیرومتری است و با توجه به اینکه سوالات متعددی در رابطه با اینکه " کدام مارک یا مدل دستگاه اسپیرومتری برای خرید مناسب است؟" ازطرف همکاران و مراکز بهداشتی و درمانی و شرکت های طب کار مطرح می شود، به جای اشاره به مارک یا مدل خاصی، "معیارهای مناسب بودن دستگاه های اسپیرومتری" در وبلاگ قرار داده شده است تا همکاران محترم با توجه به این معیارها هنگام خرید دستگاه اسپیرومتر، با بینش و آگاهی بیشتری نسبت به خرید یک دستگاه اسپیرومتر مناسب اقدام نمایند. لازم به ذکر است که اغلب دستگاه های اسپیرومتر امروزی دارای بعضی از این معیارها هستند ولی هنگام خرید بهتر است معیارها یک به یک در دستگاه بطور دقیق بررسی شده و بالطبع هر دستگاه اسپیرومتر که تعداد بیشتری از این معیارها را داشته باشد به "استاندارد" نزدیک تر و برای خرید مناسب تر می باشد. ذکر این نکته ضروری است که اغلب شرکت ها در تبلیغ دستگاه اسپیرومتری خود به تعداد و تنوع پارامترها و شاخص های قابل اندازه گیری توسط دستگاه اشاره می کنند. باید توجه داشت که علیرغم تعدد پارامترها و شاخص های قابل اندازه گیری در اغلب دستگاه های اسپیرومتر، فقط تعداد معدودی از آنها برای تفسیر کافی هستند و بنابراین اینکه دستگاه اسپیرومتری تعداد زیادی از پارامترها را اندازه گیری می کند شاخصی برای برتری یک دستگاه اسپیرومتر نسبت به سایرین محسوب نمی شود. همچنین تفسیرهای ارائه شونده توسط دستگاه های اسپیرومتری همیشه قابل اعتماد نبوده و تفسیر اسپیروگرام فقط به عهده پزشکان واجد صلاحیت می باشد و بنابراین ارائه تفسیر توسط دستگاه اسپیرومتر نیز شاخص برتری محسوب نمی شود. جهت آشنایی شما همکاران محترم با معیارهای انتخاب و خرید دستگاه اسپیرومتر، فایل مربوطه در لینک زیر جهت دریافت قرار داده شده است. در صورتیکه هر گونه سوال یا پیشنهادی در رابطه با این معیارها داشته باشید و یا نیاز به توضیحات بیشتری دارید، میتوانید سوال یا پیشنهاد خوداز طریق بخش " نظر بدهید" ارسال نموده تا در اسرع وقت پاسخ آن در وبلاگ قرار داده شود.


کتابچه "راهنمای نحوه انجام صحیح اسپیرومتری"

مروزه به دلیل سبک زندگی و افزایش مصرف سیگار ، آلودگی هوای محیط و مواجهات زیان آور شغلی و صنعتی، بیماری های ریوی شیوع روزافزون دارد. به همین دلیل بیماران ریوی از فراوان ترین مراجعین به مراکز درمانی هستند که آزمون های ارزیابی عملکرد ریه و از جمله اسپیرومتری در فرایند تشخیصی و درمانی این بیماران جایگاه کلیدی دارد. نتایج حاصل از اسپیرومتری بسیار تحت تاثیر کیفیت دستگاه اسپیرومتر، میزان آگاهی و انگیزه تکنسین اسپیرومتری و کیفیت انجام مانور بازدمی می باشد. در واقع اگر مانور بازدمی به درستی انجام نشود؛ تفسیر پارامترهای حاصله ارزش تفسیری نداشته و باعث ایجاد  نتایج کاذب و تفسیر اشتباه از اسپیروگرام و تبعات بعدی آن خواهد شد. برای انجام مناسب اسپیرومتری، آموزش و تمرین قابل توجهی مورد نیاز است تا تکنسین ها تخصص و تجربه کافی کسب کنند. هر چه تکنسین اسپیرومتری کارآزموده تر باشد ، دقت و صحت تست های انجام شده نیز افزایش می یابد. در واقع جهت کسب تجربه و تخصص لازم در انجام مناسب اسپیرومتری، حداقل چند هفته آموزش مناسب و تمرین لازم است. در کشورهای توسعه یافته تمام افرادی که قرار است به عنوان تکنسین اسپیرومتری مشغول به کار شوند، مطابق قانون بایستی دوره آموزش اسپیرومتری را در موسسات یا سازمان های معتبری همچون NIOSH گذرانده و موفق به کسب گواهی نامه معتبر شوند و در غیر اینصورت اجازه انجام اسپیرومتری را نخواهند داشت. همچنین علاوه بر لزوم کسب گواهی معتبر اولیه، تمام تکنسین ها لازم است هر 2-3 سال دوره های بازآموزی را گذرانده و موفق به تمدید گواهینامه خود شوند. به همین دلایل اپراتور اسپیرومتری نقش اساسی در کسب نتایج صحیح و دقیق از اسپیرومتری داشته و مسئول اصلی کنترل مدوام کیفیت دستگاه و راهنمایی صحیح بیمار جهت انجام مانور و نظارت بر حسن انجام مانور و انتخاب صحیح منحنی ها می باشد. اپراتور اسپیرومتری باید به روش کالیبراسیون دستگاه اسپیرومتری کاملاً آشنا بوده و تکنیک انجام آن را بدرستی بداند. همچنین باید به موارد کنتراندیکاسیون و عوامل مداخله کننده اسپیرومتری، نحوه انتخاب مقادیر رفرانس مناسب، راهنمایی و آموزش صحیح بیمار برای انجام مانور کاملاً آشنا بوده و نیز توانایی بررسی معیارهای پذیرش و تکرار پذیری و نحوه صحیح قبول یا رد یک مانور را داشته باشد. علاوه بر موارد فوق اپراتور اسپیرومتری باید مفاهیم پیغامهای صادره از دستگاه اسپیرومتر را که بعد از هر مانور نمایان می شود را دانسته و به نحوه رفع اشکال مانور و راهنمایی مجدد بیمار تا بهبود کیفیت مانور آگاه باشد. اپراتور اسپیرومتری باید خطاهای تکنیکی اسپیرومتری را کاملاً بداند و این توانایی را داشته باشد که بر حسب نوع خطا، چه راهنمایی هایی را به بیمار و چه اقداماتی را در دستگاه انجام دهد. اگر تکنسین اسپیرومتری هر کدام از موارد فوق را نداند و یا به طور صحیح به آن عمل نکند مسلماً کیفیت انجام اسپیرومتری افت خواهد کرد و نتایج اسپیروگرام ها برای تفسیر قابل اعتماد نبوده و باعث تفسیر اشتباه خواهد شد. با توجه به تمام مطالب ذکر شده در قبل و نقش اساسی تکنسین اسپیرومتری، این کتابچه به عنوان یک راهنمای کمکی رومیزی (Desktop aid) ویژه تکنسین های اسپیرومتری نگاشته شده است و البته جایگزین دوره های آموزشی حضوری نمی باشد. امید است که این همکاران عزیز با مطالعه کامل و دوره ای این راهنما و اجرای نکات آن در انجام هر اسپیرومتری، باعث ارتقاء هرچه بیشتر کیفیت عملکرد خود و کمک بیشتر به بیماران بشوند.





دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -



Check Google Page Rank